>> G A Z E T A
>> SHQ ANG ITA
N X I T O N I
T E R E K L A M O N I
B I Z N E S I N T U A J !
G J I R O K A S T R A O N L I N E
Programi Bilanc 2009 ofrohet se bashku me sherbimin tone tre javor plus reklamimin falas ne faqen tone ne internet te biznesit tuaj.
Biznesi sot ndodhet ne nje dimension te ri... ne kerkim te nje menaxhimi te persosur... ne gare per te qene i pari dhe me syte drejtuar se ardhmes...
Kompjuterizimi ju ndihmon te gjeni drejtimin e duhur per biznesit tuaj.. Programi yne e mban biznesin tuaj gjithmone ne levizje...
>> SPECIALE
...........................................................................................................................................
Gjirokastrės i kane vėnė buqicėn!
Nėse vini nė qytetin e Gjirokastrės nuk do tė kalojė shumė kohė para se tė kuptoni se duhet tė ktheheni menjėherė andej nga keni ardhur. Njė qytet i veshur i tėri ne gri dhe i zhveshur nga koka te kėmbėt qė tė kujton gėrmadhat e lėna nga ndonjė shpėrthim bėrthamor. Gjirokastra …”gur e nga njė gur, pikė e pėrmbi pikė djerse, dashurie, kėnge e legjendash”… tullė e nga njė tullė, beton e katran, plehra e tym gjeneratori, zhurma e tė bėrtitura nė rrugė... “Qyteti mė i pjerrėt nė botė”, aq i pjerrėt sa shtėpitė dhe pallatet kanė filluar tė rrėshkasin, tė thyhen, tė ēahen. Tė marrin me vete jetė njerėzish…
“Ky ėshtė qyteti i dymijė shkallėve. Nė ballin e tij qėndron si njė Titanik, kėshtjella, njė nga mė tė mėdhatė e mė kalorsiaket nė krejt Ballkanin…” Nėse doni ta vizitoni atė nga hyrja kryesore, njė buqicė ju pret ‘krahė-hapur’ dhe ju thotė “Alt, kėtu jam unė!”. Kjo kala madhėshtore tashmė ėshtė bėrė e huaj edhe pėr vetė qytetarėt. Tė huajt nuk i rezervojnė asnjėhere komplimentet pėr bukurinė dhe madhėshtinė e saj, por duke kaluar nė shkallėt prej gurri u duhet tė hidhen nga njėra kėmbė tek tjetra dhe tė vėnė duart para si mbrojtėsit e kombėtares, sepse banja mė e afėrt publike ėshtė nė anijen e tyre.
“Kėshtjella vrojton me 'sytė e saj' krejt udhėt qė pėrshkojnė Ballkanin jugor, luginat dhe pesė qytetėrimet antike qė gjenden nė Drinosin e lashtė…” Rrugė qė ndėrpriten nga trarėt e kufijve qė dita ditės shndrohen nė njė ēark pėr ēdo tė pashpresė qė pėrpiqet tė kalojė kufirin me kėmbė e me duar. Rrugė qe mbajnė mbi front buqicėn. Kyēin e dijes dhe pėrparimit. Simbolin e burgut dhe skllavėrisė. Ikonėn e shtypjes dhe injorancės... Rrugė qė fillojnė e mbarojnė me pluhurin dhe zhavorin e lėnė si peshqesh nga shiriti i paprerė i fushatės sė rradhės.
Ky ėshtė qyteti i Gjirokastrės. Zymtėsia e tij duket nė ēdo fytyrė e nė ēdo shikim, dhe afrohet sikur kėrkon tė tė pyesė “po ti ē’e mire tė solli kėtu? I pe bukuritė dhe i dėgjove krenaritė e kėtij populli. I shijove gatimet dhe u habite me mirėsjelljen e qytetarėve. I vizitove monumentet e shenjta dhe ato tė varfra. I more me vete, i ruajte nė kujtesė…
Ndoshta nuk ke pėr t’i harruar kurrė. Por a do tė kthehesh pėrsėri?”
(Marrė nga njė postim nė internet.)
“Ky ėshtė qyteti i dymijė shkallėve. Nė ballin e tij qėndron si njė Titanik, kėshtjella, njė nga mė tė mėdhatė e mė kalorsiaket nė krejt Ballkanin…” Nėse doni ta vizitoni atė nga hyrja kryesore, njė buqicė ju pret ‘krahė-hapur’ dhe ju thotė “Alt, kėtu jam unė!”. Kjo kala madhėshtore tashmė ėshtė bėrė e huaj edhe pėr vetė qytetarėt. Tė huajt nuk i rezervojnė asnjėhere komplimentet pėr bukurinė dhe madhėshtinė e saj, por duke kaluar nė shkallėt prej gurri u duhet tė hidhen nga njėra kėmbė tek tjetra dhe tė vėnė duart para si mbrojtėsit e kombėtares, sepse banja mė e afėrt publike ėshtė nė anijen e tyre.
“Kėshtjella vrojton me 'sytė e saj' krejt udhėt qė pėrshkojnė Ballkanin jugor, luginat dhe pesė qytetėrimet antike qė gjenden nė Drinosin e lashtė…” Rrugė qė ndėrpriten nga trarėt e kufijve qė dita ditės shndrohen nė njė ēark pėr ēdo tė pashpresė qė pėrpiqet tė kalojė kufirin me kėmbė e me duar. Rrugė qe mbajnė mbi front buqicėn. Kyēin e dijes dhe pėrparimit. Simbolin e burgut dhe skllavėrisė. Ikonėn e shtypjes dhe injorancės... Rrugė qė fillojnė e mbarojnė me pluhurin dhe zhavorin e lėnė si peshqesh nga shiriti i paprerė i fushatės sė rradhės.
Ky ėshtė qyteti i Gjirokastrės. Zymtėsia e tij duket nė ēdo fytyrė e nė ēdo shikim, dhe afrohet sikur kėrkon tė tė pyesė “po ti ē’e mire tė solli kėtu? I pe bukuritė dhe i dėgjove krenaritė e kėtij populli. I shijove gatimet dhe u habite me mirėsjelljen e qytetarėve. I vizitove monumentet e shenjta dhe ato tė varfra. I more me vete, i ruajte nė kujtesė…
Ndoshta nuk ke pėr t’i harruar kurrė. Por a do tė kthehesh pėrsėri?”
(Marrė nga njė postim nė internet.)
Postuar mė 29 Nov 2008, Komente 0